Op 17-10-2018 ben ik geïnterviewd door Thara Bakker, medewerker arbeidsmarktcommunicatie in het Erasmus Medisch Centrum. Het interview is hieronder te lezen en is ook terug te vinden op https://www.werkenbijerasmusmc.nl/verhalen/verpleegkundige-sanne 

“Mijn droom is om kinderverpleegkundige te worden.”

Sanne (21 jaar) is verpleegkundige op de short stay unit van Erasmus MC-Sophia. Al van kleins af aan droomt ze ervan om kinderverpleegkundige te worden en die droom wordt binnenkort werkelijkheid. Tot die tijd doet ze ervaring op bij de short stay.

Werken in het Sophia

Sinds Sanne vier jaar oud is zegt ze al dat ze in het Sophia Kinderziekenhuis wil werken. Het kwam ook niet uit de lucht vallen toen Sanne aan haar ouders vertelde dat ze Verpleegkunde wilde gaan studeren: “Ik wilde altijd al met kinderen werken en het liefst in het Erasmus MC-Sophia, dat kent iedereen. Hier zie je de meest complexe casussen voorbij komen. Ik wil continue uitgedaagd worden en mezelf blijven ontwikkelen. Volgens mij ben je hier nooit uitgeleerd.”

Ervaring opdoen 

Afgelopen juli studeerde ze af als verpleegkundige en direct daarna kwam ze terecht op de short stay unit. Ze kijkt nu al enorm uit haar volgende doel, de kinderaantekening halen: “Ik had gesolliciteerd op de opleidingsplek voor kinderverpleegkundige. Maar ik kwam daar nog niet voor in aanmerking. Om alvast ervaring op te doen met kinderen, mocht ik op de short stay unit gaan werken. Hier liggen kindjes die geopereerd worden en vaak dezelfde dag weer naar huis mogen. Je kan hier zonder kinderaantekening werken. Zo kan ik het ziekenhuis alvast wat beter leren kennen en ben ik er helemaal klaar voor om in oktober 2019 aan de opleiding tot kinderverpleegkundige te beginnen.”

“Om alvast ervaring op te doen met kinderen, mocht ik op de short stay gaan werken. Zo kan ik het ziekenhuis alvast wat beter leren kennen.”

Vertrouwen winnen

“Kinderen vragen een hele andere benadering dan volwassenen,” gaat Sanne verder. “Ook daar kan ik vast aan wennen. Ze zijn zo puur in hun reacties. Ze zijn ziek als ze zich niet lekker voelen, maar ze blijven ook gewoon kind. Even een spelletje spelen of een boekje lezen tussendoor. Maar ook de afwisseling tussen verschillende leeftijden is leuk. Met oudere kinderen ga je in gesprek, terwijl je bij jongere kindjes weer veel contact hebt met ouders. De kunst is om het vertrouwen te winnen. Kinderen zijn toch vaak angstig voor mensen in witte jassen. Het is heel mooi als dat lukt.”

Meelopen

“De short stay is een mooie tussenstap naar de complexere zorg. Soms liggen er geen kindjes, maar dan mag ik alvast meelopen op de afdeling. Ik ondersteun het team dan waar nodig. Dat is echt heel fijn en leerzaam. Zo maak ik alvast kennis met de zorg voor patiëntjes in een academisch ziekenhuis. Alles wat ik nu zie en meemaak in de praktijk, is mooi meegenomen. Dat is weer ervaring die straks in mijn opleiding goed van pas zal komen.”

“De kunst is om het vertrouwen te winnen. Kinderen zijn toch angstig voor mensen in witte jassen. Het is heel mooi als dat lukt.”

Schrijvende verpleegkundige

Sanne staat ook wel bekend als de Schrijvende Verpleegkundige. Op haar blog en social media deelt zij ontroerende verhalen, volledig anoniem, die zij meemaakt als verpleegkundige: “Het begon eigenlijk toen ik stage liep op Curaçao, om het thuisfront op de hoogte te houden van mijn avonturen. Maar dat groeide snel uit toen één van mijn berichten meer dan 1000 keer werd gedeeld. Ik wil mensen een eerlijk beeld geven van wat je doet en meemaakt als verpleegkundige. Het is zo’n mooi vak. Laatst kreeg ik een berichtje van iemand die door mijn verhalen zeker wist dat zij ook verpleegkundige wil worden. Dat vond ik heel bijzonder.”