Spetteren

Doordat er eigenlijk altijd ouders blijven slapen, hoef je als verpleegkundige weinig ‘ADL-zorg’ te doen, waar ook het wassen van de kinderen ondervalt. Maar vandaag zorg ik voor een meisje van ruim tien maanden oud. Haar moeder is gisteravond naar huis gegaan, zodat ze ook even bij de rest van het gezin kon zijn. En dus is het meisje nu alleen. Nou ja, alleen... er is genoeg personeel aanwezig, alleen haar ouders op dit moment dus niet.

Nog slaperig kijkt ze me aan wanneer ik het bedhekje naar beneden doe, en ze komt mijn kant op gekropen. Als ik haar optil, voel ik dat zowel haar pyjama als romper nat zijn.

Ik besluit haar lekker in bad te doen en sta op het punt een badje te gaan halen, als het meisje het op een gillen zet. Snel haal ik een badje en zodra deze op de kamer staat, til ik haar uit bed. Nog altijd huilt ze en ik houd haar zo veel mogelijk bij mijn oren vandaan. Eenmaal op het verschoningskussen trek ik haar natte kleren uit en laat ik haar even onder een handdoek liggen. Zo heb ik mooi de tijd om het badje te vullen. Ik verlies haar ondertussen geen seconde uit het oog. Met mijn ene hand houd ik de slang vast waarmee ik het badje vul, met mijn andere hand houd ik het nog altijd huilende meisje vast. Zodra het badje gevuld is met heerlijk warm water, til ik haar in het badje. Ze moet even wennen aan het warme water om zich heen, maar begint al snel te ontspannen. Ik was haar haartjes, giet wat Zwitsal in het water en sop haar lekker in. De kamer wordt gevuld met die typische Zwitsalgeur.

Nadat het meisje helemaal is ingesopt, spoel ik de zeep van haar af en net als ik denk dat de kamer redelijk droog is gebleven, begint ze te spetteren. Eerst met haar handjes en de eerste druppels vliegen mijn kant op. Dan met haar beentjes. Ze schopt met haar voeten tegen de rand van het badje en een grote golf water gaat over de rand en komt op de vloer. Ze schatert van plezier en heeft de smaak

te pakken. Ze beweegt handjes en voetjes tegelijk, en meer water vliegt over de rand.

De kastjes, vloer, het bedgordijn én mijn pak zijn inmiddels nat. Als er meer water naast dan in het bad ligt, til ik haar eruit. In een schone handdoek gewikkeld leg ik haar weer op het verschoningskussen. Ik droog haar af, smeer haar in met bodylotion en trek het meisje schone kleren aan. En op het moment dat ik haar op wil pakken, reiken twee handjes omhoog en kijkt ze me lachend aan.