Knuffel

Ik heb nachtdiensten en mag deze nacht voor Stef zorgen. Stef is twee jaar oud en opgenomen omdat hij problemen heeft met plassen. Stef heeft bijna altijd dorst en plast daardoor ook veel. Heel veel. Dat kan gevaarlijk zijn en verschillende gevolgen hebben als dat niet goed in de gaten wordt gehouden.

Hierom wordt er een vochtbalans bijgehouden. Hierbij wordt er genoteerd hoeveel Stef drinkt, maar ook hoeveel Stef plast. Aan het einde van de dag, na vierentwintig uur, wordt deze balans opgemaakt en kunnen wij zien of de intake en output in balans zijn.

Stef slaapt vannacht alleen op de kamer. Zijn ouders hebben een aantal gebroken nachten erop zitten, waardoor zij ervoor hebben gekozen om in het Ronald mc Donald huis te gaan slapen. Zo kunnen zij een nachtje goed slapen, waardoor ze er overdag weer volledig voor hem kunnen zijn.

Het is bijna 00:00 uur en ik begin aan het eerste rondje van die nacht. Op mijn tenen sluip ik de kamer in. Stef ligt rustig te slapen en heeft zijn knuffelkonijn stevig vast. Omdat een vochtbalans nauwkeurig bijgehouden moet worden, moet ik Stef wel nog even verschonen voor we de nacht in gaan. Heel zachtjes doe ik het bedhek naar beneden, zodat ik er goed bij kan. Voorzichtig doe ik zijn pyjamabroek naar beneden, maak zijn romper en luier los. Nog altijd slaapt Stef door. Ik til zijn benen op, haal de vieze luier weg en leg er een schone luier onder. En net op dat moment draait Stef op zijn buik. Zachtjes draai ik Stef weer terug op zijn rug, zodat ik de luier kan vast maken. Slaperig doet hij een oog open. Verbaasd kijkt hij mij aan. “Even een schone broek”, fluister ik. “Daarna kan je weer lekker verder slapen”. Ik maak de luier en romper weer vast, trek zijn pyjamabroek weer aan en dek Stef lekker toe. Doordat het donker is in de kamer, schitteren zijn ogen. Twee kleine twinkelende ogen kijken mij slaperig aan. Ik geef Stef zijn konijn, doe het bedhek weer omhoog en loop op mijn tenen de kamer af. In de hoop dat hij weer snel lekker verder zal slapen.

Tijdens de nachtdienst hebben wij verschillende controlemomenten waarbij wij gaan kijken of de kinderen rustig liggen te slapen en doen we, indien nodig, controles. Bij Stef hoeft dat niet gedaan te worden. Wel ga ik even bij hem kijken. In bed tref ik een slapende Stef aan. Helemaal in dromenland, met zijn knuffel nog altijd in zijn hand. Als ik om 6 uur opnieuw bij Stef ga kijken, is Stef wakker. Rechtop zit hij in zijn bed en zijn haren zitten verwilderd. “Goedemorgen”, zeg ik zodra ik het bedhek naar beneden toe. “Heb je lekker geslapen? “Ja”. Hij brabbelt nog wat woorden, die ik niet goed kan verstaan. Maar dat hij vrolijk wakker is geworden, is duidelijk. Ik doe het bedhek naar beneden en ga naast het bed staan. Stef kruipt naar mij toe, gaat staan en slaat zijn armen om mijn nek. Een dikke knuffel volgt. Ik geniet van de kleine kinderarmen om mijn nek en zijn warme lichaam tegen mij aan.                                                                                                               Stef is de dag in ieder geval goed begonnen en mijn nachtdienst had niet beter kunnen eindigen.