Buiten spelen

Terwijl het zonnetje buiten volop schijnt, trekken mensen erop uit naar het park. Kinderen steppen, een ouder echtpaar loopt hand in hand en even verderop skaten drie jongens. Rotterdam geniet van het mooie weer. Maar voor de kinderen die zijn opgenomen, zit dit er vaak niet in. Zij zijn aan hun kamer gekluisterd en kunnen het mooie weer alleen vanachter het glas zien. Een hard gelag.

Liam is opgenomen op de afdeling omdat hij pijn heeft. Zoveel pijn dat hij continue pijnmedicatie via het infuus krijgt toegediend. Door de pijn beweegt Liam nauwelijks en ligt hij daardoor bijna hele dagen in bed. Omdat ook dat niet echt bevorderlijk is voor de pijn, wordt Liam gestimuleerd om zoveel mogelijk toch uit bed te gaan komen. Maar Liam vindt het helemaal niet leuk om alleen maar in de kamer te mogen blijven en vindt het mobiliseren daarom geen heel leuk idee. En ondanks dat dat niet is wat wij willen, is het helemaal niet raar. Om Liam toch zoveel mogelijk te laten mobiliseren, is de fysiotherapeut bij de behandeling betrokken. Zij denken mee naar manieren om toch te mobiliseren, kunnen nog beter ondersteuning bieden en tips geven aan Liam en zijn ouders. Alles voor een zo’n optimaal mogelijke behandeling. “Mag Liam anders niet mee naar de tuin?”. De fysio is bij Liam geweest en spreekt mij aan op de gang.                                   Doordat hij in isolatie verpleegd wordt, is dat iets wat ik even moet navragen. “Het lijkt mij dat dat wel mag, maar ik zal het voor de zekerheid even overleggen”, antwoord ik. Niet veel later krijgen we groen licht: Liam mag naar buiten.                                                                            Met de fysio wordt een tijd afgesproken en op de afgesproken tijd koppel ik zijn infuus even af. Zo heeft hij meer bewegingsvrijheid en kan hij nog beter naar buiten. Doordat de pijnmedicatie niet te lang stil kan staan, mag Liam, van de arts, een half uur naar buiten. Samen met de fysio gaat hij naar buiten, op weg naar de ziekenhuistuin. Een tuin met een schommel en een wipwap.                                                                 De plek waar Liam even lekker buiten kan zijn, kan genieten van het zonnetje en zo gelijk toch aan het mobiliseren is. Een win-winsituatie. Als ik een half uur later de fysio nogmaals spreek, weet ik zeker dat het naar buiten gaan een goed idee is geweest.                                            Liam heeft gelopen, gespeeld en vooral gelachen. En ondanks dat hij in het ziekenhuis is en veel pijn heeft, kon hij dat voor nu eventjes vergeten. Eventjes was hij geen ‘patiënt”, maar gewoon Liam. Een jongen van acht, die heerlijk buiten heeft gespeeld in het zonnetje.       Ons vooraf gestelde doel, is hiermee ruimschoots behaald. Wij zijn dik tevreden.