Film

Samen met twee collega’s heb ik nachtdienst. Het fijne van nachtdiensten is dat het over het algemeen rustiger is dan overdag. De kinderen slapen en worden alleen wakker als er iets is. Een flesje of een vieze luier bijvoorbeeld. Doordat het daardoor rustiger is, hebben wij tijd voor andere dingen. Een film kijken is dan favoriet. In de zusterpost hangt een beamer aan het plafond. Hierdoor wordt de film groots getoond en lijkt het net alsof we in een bioscoop zitten. Heerlijk onderuit gezakt kunnen wij dan genieten van een film.

Doordat ik een paar weken geleden ook met deze collega’s in de nachtdienst heb gezeten, hadden we volop plannen voor deze nachtdienst gemaakt. We zouden iets lekkers meenemen en hadden een lijstje gemaakt met films. De voorbereidingen waren goed en wij hadden er dan ook zin in. Begin van de nacht zorgen we ervoor dat we alles gedaan hebben. We doen onze controlerondjes, voeren controles in, beginnen alvast aan onze rapportage en ruimen de afdeling op. Alles om straks op tijd klaar te zijn en tijd voor de film te hebben.

Omdat er niet overal ouders blijven slapen, hebben wij babyfoons. Hierdoor kunnen wij in de zusterpost horen als er iemand wakker is. Mijn collega logt in op Netlfix, zet de beamer aan en zoekt alvast een film op. Wij zitten er klaar voor. Maar net op dat moment wordt de eerste baby wakker. Zachtjes horen we het meisje huilen. Mijn collega staat op, gaat naar het meisje toe en geeft haar het speentje. Ze is weer stil. De film wordt gestart en de intro verschijnt. Al snel zitten we in de film. Zo af en toe zeggen wij iets over de film of klinkt er een klein kreetje uit de babyfoon. Maar over het algemeen heerst er stilte.                                                                                                                                                Rond 03 uur, halverwege onze dienst, pauzeren wij de film en maken wij ons volgende controlerondje. De baby’s die wakker zijn en mogen drinken, krijgen een flesje. Bij sommige kinderen doen we controles, legen wij de katheterzakken. En bij sommige kinderen hoeft er niets gedaan te worden en is het voldoende om alleen te kijken.  

Niet veel later zitten we weer in de zusterpost om de film te hervatten. Maar het is voor korte duur. Al snel meldt de volgende baby zich via de babyfoon. Ik sta op, geef een speentje, stop het kindje lekker in en ga op mijn tenen weg. De film wordt weer herstart. Nadat er weer een paar minuten verstreken zijn, klinken er nu verschillende kinderen via de babyfoon. Als ze allemaal weer een speentje hebben gehad, gaat de film opnieuw aan. Maar het heeft geen effect. De kinderen blijven huilen.                                                                                                       Alle drie staan we op en niet veel later komen we terug met een baby op ons arm. Ingewikkeld in een deken, tevreden sabbelend op een speentje, liggen ze bij ons. De film gaat opnieuw aan en dit keer kunnen wij de film afkijken. Zodra de aftiteling in beeld komt, liggen er drie tevreden kindjes te slapen. En zullen zij, vast en zeker, over hun eerste film aan het dromen zijn.